67 Ülkenin Bana Öğrettikleri

Rakamın ötesinde

“67 ülke” pasaport damgası koleksiyonu gibi duyuluyor. Ama gerçek rakamlar başka yerde: üç ay veya daha uzun yaşadığım yedi yer, daha önce gittiğim ülkelere kırktan fazla dönüş ve her seferinde “görüşürüz” sözünün gerçekten bir anlam taşıması.

Yolun öğrettiği tasarım ilkeleri

Sürtünme kültüre göre değişir. Japonya’da mükemmel hissettiren bir akış, Tayland’da fazla yavaş gelir. Güneydoğu Asya kullanıcıları beklemeye toleranslıdır ama sıkılmaya değil. İlerleme hissi, yükleme ekranından daha değerlidir.

Güven UI’dan önce gelir. Her yerde insanlar önce “bunu kim yaptı” diye bakar. Bu yüzden kişisel siteler ölmedi — geri dönüyorlar.

Çevrimdışı olmak bir özelliktir. Vietnam’ın dağlarında öğrendim: şebeke bir hak değil, hava durumu. Çevrimdışı çalışan ürünler tam da bu yüzden sevilir.

Yetinmeyi bilmek

Altmış yedinci ülke civarında fark ettim: tanıdık bir yerin derinliği bazen yeni bir ülkeden daha zengin olabilir. Ürünler için de aynısı geçerli — özellikten çok derinlik.

Harita hâlâ açık. Ama şimdilik tek bir yerde kazıyorum 🌏